• Bogusław Homicki „Ciekawe życie w PRL-u… i co dalej?”, s. 389

Książka prezentowana podczas Przeglądu Nowości Wydawniczych dla Bibliotekarzy w dniu 7 marca 2017 r.

W napisanych z narracyjną werwą wspomnieniach historia autora (ur. w 1941) ukazana została na szerokim tle XX-wiecznej historii Polski. Najciekawszy, zapewne, jest tu wątek dzieciństwa i wchodzenia w dorosłość w realiach tuż powojennej, warszawskiej Pragi lat 40. i 50. B. Homicki mieszkał wraz z rodzicami i rodzeństwem w jednopokojowym mieszkaniu przy ul. Strzeleckiej 4, uczęszczał do nieistniejącej już szkoły podstawowej mieszczącej się w drewnianym baraku przy ul. 11 Listopada 7.
Obdarzony   fotograficzną  pamięcią, kreśli barwny, nasycony anegdotą i obyczajowym konkretem, ale także ideologicznymi osobliwościami stalinizmu obraz tamtych lat. Wraz z autorem zaglądamy na praskie podwórka, przyglądamy się zapomnianym dziś zabawom najmłodszych, objazdowym handlarzom i usługodawcom. Uczestniczymy wreszcie  w niedzielnych wyprawach za miasto. Przed nami stają jak żywe obrazki z praskich ulic i  bazaru Różyckiego: oszukańca gra w trzy karty, uliczne   orkiestry. Zostajemy też wprowadzeni w gęstą od  papierosowego dymu, a   także   od   buzujących   namiętności szemranej klienteli atmosferę knajp i tych lepszych lokali z dancingiem, w które obfitowała zwłaszcza Targowa i Ząbkowska. Autor sypie ich adresami i nazwami jak z rękawa. B.Homicki   niezwykle   ciepło   wspomina   swój   drugi   dom,   jakim   stało   się   dla   niego prowadzone przez Kazimierza Lisieckiego, legendarnego „Dziadka”, ognisko Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy przy ul. Środkowej 9. To właśnie ten obdarzony niezwykłą charyzmą wychowawca i wpojone przezeń zasady moralne, a także patriotyczne, wbrew atmosferze czasów, wychowanie, jakie tam odebrał, ostatecznie ukształtowało autora i rozbudziło w nim ambicje. Autor ukończył technikum poligraficzne i studia wieczorowe na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W dalszej partii swych wspomnień pisze m.in. o swych perypetiach podczas wyprawy autostopowej z przyszłą małżonką, służby  w Marynarce Wojennej czy podczas pracy zawodowej w PHZ Polmot i PHZ Unitra. A wszystko to przeplata przypominaniem różnych absurdów życia codziennego i politycznego w czasach PRL-u. Wspomnienia zamyka autorski, dość gorzki bilans III RP – choćby dlatego, że jej rzeczywistość okazała się odległa od ideałów zaszczepionych młodzieży przez Lisieckiego. Książka zainteresuje zwłaszcza mieszkańców Pragi, pewnie głównie tych starszych, którzy znajdą w niej wiele wspólnych z autorem wspomnień. Pozycja klejona, w miękkiej oprawie.

Jacek Piasecki

Oddział Doboru i Selekcji Księgozbioru. Dział Wojewódzkiej Sieci Bibliotek