Maria Gudro-Homicka                                                                                                                               Warszawa, 14 marca 2016 r.

 

Członek  Komisji Rewizyjnej                                                                                           Towarzystwa ,,Przywrócić Dzieciństwo”

Postulaty na Walne Zebranie 19 marca 2016r.

Analizując statut Towarzystwa, zwróciłam szczególną uwagę na cenną misję, jaką jest opieka nad dziećmi potrzebującymi moralnego wsparcia, pomocy finansowej, codziennej pomocy w nauce, wzorców osobowościowych, wartości.  Te potrzeby dzieci i młodzież mają zapewnione  nie tylko w Warszawie, ale  i w innych placówkach (ogniskach i klubach) noszących imię  Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” jak Świder, Rumia, Gdańsk – dzięki ofiarnej pracy wychowawców i kierowników tych placówek. Prawidłową opieką nad dziećmi w Ogniskach, poszukiwaniem darczyńców, pisaniem projektów, reprezentowaniem Towarzystwa na zewnątrz zajmuje się Prezes Joanna Judzińska z dużą pomocą Katarzyny Gronostajskiej i Stanisława Wroniaka.

Nie mniej ważnymi celami statutowymi są:

1)  Popularyzowanie myśli pedagogicznej Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”, jego metody i formy pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą wśród wychowawców,  wychowanków Ognisk, w całej Polsce i za granicą – rola Zarządu, wychowawców, wychowanków, byłych wychowanków  Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”

2)  Inspirowanie i wspieranie ludzi nauki do opracowań metodycznych i pomocy przy wdrażaniu w nowych placówkach dorobku pedagogicznego Kazimiera Lisieckiego ,,Dziadka”,

3) Wydawanie materiałów metodycznych, organizowanie narad, sympozjów, konferencji metodycznych.

Aby osiągnąć powyższe cele, należy podjąć szereg działań, które należą do pozostałych członków Zarządu. Postuluję zatem do Walnego Zebrania o:

1)  Podjęcie uchwały o przyjęciu na siebie przez pozostałych członków Zarządu konkretnych zadań, zgodnych z Ich zainteresowaniami, talentami, związanych z ww. wymienionymi celami statutowymi, takich jak:

a) konferencje, odczyty, wydania książkowe, broszury itp.

b) profesjonalne prowadzenie strony internetowej przez specjalistę; za zawartość merytoryczną  odpowiada  członek Zarządu,

c) promocja pedagogiki Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka „ w Polsce poprzez media, wydawnictwa, uczelnie,

d) wykorzystywanie wiedzy o ,,Dziadku” byłych Ogniskowców w pracy z dziećmi – organizowanie spotkań dzieci z tzw. Mamutami, zapraszanie ich do udziału w uroczystościach organizowanych przez ogniska – Informacje o powyższych działaniach Ogniskowców powinna zbierać  i opisywać  konkretna osoba z Zarządu,

e) przejęcie przez Zarząd od Kolegi Dąbrowskiego opieki nad materiałami archiwalnymi,

f) połączenie spotkań imieninowych ze spotkaniami z ciekawymi ludźmi, np. pisarzami, sportowcami, wynalazcami itp.

2)  Odciążyć Panią Prezes od zadań związanych z promocją pedagogiki Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”, poza prowadzeniem tej promocji w Ogniskach i Klubach T-twa,

3)  Zgłosić kandydata (może zgłosić się sam), który  zostanie dokooptowany do Zarządu jako wiceprezes czynny, dyspozycyjny, kreatywny, odpowiedzialny za cele statutowe poza opieką nad ogniskami i klubami,

4) Prowadzenie negocjacji wspólnie z Prezesem lub osobą potrafiącą negocjować na temat losu  Towarzystwa im. Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” (od kilku lat pamięć o Twórcy  Ogniska jest zacierana przez władze samorządowe i innych decydentów a ostatnio znika nawet z nazw ognisk ZOW),

5) Członkowie  Zarządu dwa razy w roku na zebraniu Zarządu powinni zdawać sprawozdanie z wykonanych zadań (nie tylko Prezes Towarzystwa) do wiadomości członków T-twa.

6)  Prośba i zadanie statutowe do byłych Ogniskowców, aby opisali swoje działania na rzecz T-twa i przekazali do osoby odpowiedzialnej w Zarządzie Towarzystwa.

Uzasadnienie

Ogromny potencjał intelektualny, emocjonalny tkwi w dawnych Wychowankach Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”. I ten potencjał należy wykorzystać. To są ludzie, którzy  zawdzięczają ,,Dziadkowi” wychowanie, wykształcenie, duchowy i emocjonalny rozwój. Pamiętają słowa Opiekuna: ,,Oddaj, coś wziął”. Jako obserwator od kilku  lat i członek Komisji Rewizyjnej stwierdzam, że wielu byłych Wychowanków wywiązuje się z zobowiązań moralnych wobec ,,Dziadka” na szóstkę  z plusem. Osoba z Zarządu odpowiedzialna za współpracę z byłymi wychowankami Kazimierza Lisieckiego w swoim zakresie działań powinna zapisać działania dotyczące promowania Wielkiego Pedagoga  jako  konkretne działania Ogniskowców-wychowanków Kazimierza Lisieckiego (niżej podaję kilka przykładów).

1.      Marek Jasiński – wychowanek Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” – poeta,

a) gdy przebywał za granicą, wspierał finansowo Ogniska, popularyzował postać  Kazimierza Lisieckiego za granicą i w Polsce. Przysyłał piękne teksty wyrażające tęsknotę za krajem i miejscem  swego dzieciństwa.

b) po powrocie z zagranicy czynił starania z pozytywnym skutkiem, aby w obecnym miejscu zamieszkania, w Łomiankach, powstała ulica im. Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”. Rozsławił w ten sposób imię K. Lisieckiego. Nie pamiętam, aby na Walnym Zebraniu wspomniano o tym,

c) Marek Jasiński napisał wiele wierszy poświęconych Kazimierzowi Lisieckiemu i Ogniskom.

Warto organizować spotkania autorskie Marka z młodzieżą ogniskową. Czy odbyło się chociaż jedno spotkanie ogniskowej młodzieży, młodych warszawiaków  z poetą?. Takie spotkania spełnią ważną rolę wychowawczą, uświadomią  młodzieży, że warto się uczyć, że oni też mogą być poetami, lekarzami, wartościowymi ludźmi.

2. Tadeusz Krzosek – wychowanek Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”

a) przyjaciel dzieci,

b)  popularyzator idei Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”,

c) od wielu lat sponsoruje Ognisko w Świdrze,

d) wspiera finansowo nasze działania nad dwoma chłopcami z rodziny alkoholików w Pilawie,

e) inicjator spotkań byłych Wychowanków ,,Dziadka” w Świdrze, w Sopotni,

f) pierwszy do prac związanych z uczczeniem pamięci o ,,Dziadku” np. uporządkowanie terenu wokół dębu im. Lisieckiego w Świdrze,g) wieloletni członek Komisji Rewizyjnej,

h) Przyjaciel o złotym sercu, służący pomocą każdemu, kto tej pomocy potrzebuje.

3. Jan Rek – wychowanek ,,Dziadka”, mieszka w Kanadzie, ale nawet z tak daleka ciągle jest obecny w działaniach na rzecz dzieci potrzebujących pomocy.

a) wspierał wielodzietną rodzinę ogniskowca Bartka Chłopka. Wszystkie dzieci ukończyły szkoły i już jako dorośli są  samodzielnymi, mądrymi ludźmi,

b) od lat wspiera dzieci z patologicznej rodziny z ogniska Dudziarska z podobnym efektem j.w..

c) Wspiera finansowo nasze działania na rzecz dzieci z Pilawy, o których była mowa wcześniej,

d) Janek jest zawsze tam, gdzie potrzebna jest pomoc dzieciom, podczas pobytu w Polsce odwiedza Ognisko na Dudziarskiej, rozmawia z dziećmi, przypomina postać Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”,e) Jako wychowanek Marii Pileckiej, kochanej „Cioci” wsparł finansowo projekt: Rotmistrz Pilecki Bohater Niezwyciężony,f) wielki Przyjaciel dzieci, człowiek o wspaniałym sercu.

4)  Andrzej Sochacki, wychowanek Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” – podróżnik

a)   promuje Polskę a także pamięć o Kazimierzu Lisieckim na całym świecie; na Jego samochodzie  czy   motorze, na których objeżdża kulę ziemską, widnieje  obok flagi Rzeczypospolitej Polskiej wizerunek Wielkiego Wychowawcy, Mistrza, największego Pedagoga  XX wieku Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”,

b) jest zapraszany i odbywa wiele spotkań z Polakami i środowiskami polonijnymi na świecie i w Polsce. W lutym 2016r. Andrzej Sochacki na prośbę Marii Gudro – Homickiej spotkał się z młodzieżą w Publicznym Gimnazjum w Pilawie. 500 osób na sali z uwagą i wielkim zainteresowaniem słuchało o trudach podróży, o Kazimierzu Lisieckim ,,Dziadku”. Na pytanie ucznia ,,Skąd Pan bierze siły na tak trudne podróże” Andrzej Sochacki odpowiedział. ,,To mój Mistrz ,,Dziadek „ Lisiecki ciągle powtarzał, że nie można rezygnować z pasji, trzeba mieć siłę , aby być porządnym człowiekiem z pasją, aby być dobrym człowiekiem dla innych, to i oni będą dobrzy”

c) Andrzej Sochacki odbył wiele spotkań z warszawianami, ale czy spotkał się z dziećmi i młodzieżą w Ogniskach, aby wzmocnić ich psychicznie, aby uwierzyli, że wszystko w życiu się uda, trzeba tylko chcieć. Nie słyszałam o Jego szlachetnej pracy na rzecz popularyzacji postaci wielkiego Wychowawcy na spotkaniach Towarzystwa ,,Przywrócić Dzieciństwo”:

5)     Maria Gudro-Homicka –  miłośniczka pedagogiki Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka „, członek Komisji  Rewizyjnej T-twa PD

a) zafascynowana pedagogiką ,,Dziadka ,,Lisieckiego promuje idee Mistrza na kursach nauczycieli w różnych miastach w Polsce jak Wrocław, Chorzów, Strzelce Opolskie, Częstochowa, Kraków, Jelenia Góra, Poznań, Łódź, Gdańsk, Gdynia, Szczecin, Przecław, Warszawa,

b) W 2010 roku po sympozjum ,,Dzieci Ulicy” na Uniwersytecie Jagiellońskim  napisała artykuł do Zeszytu Naukowego Uniwersytetu Jagiellońskiego, promujący pedagogikę Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka „

c) Pomysłodawca i  współtwórczyni Koła Towarzystwa ,,Przywrócić Dzieciństwo ,,Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” w Pilawie,

d) Od trzech lat wraz z mężem Bogusławem Homickim opiekuje się chłopcami z rodziny alkoholików,

e) Promuje pedagogikę Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” w swoich publikacjach pedagogicznych, m.in. w książce ,,Jak uczyć wartości”, wydanej przez Wydawnictwo Naukowe ,,Difin „ w Warszawie.

I wreszcie:

6) Bogusław Homicki – założyciel Koła Wychowanków po śmieci Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”. O wielu Jego działaniach Komisja Rewizyjna i Zarząd Towarzystwa wiedzą, ale o wielu  jeszcze nie słyszeli.a) przez całe życie żyje sprawami Ognisk, zgodnie ze statutem popularyzuje pedagogikę  Kazimierza Lisieckiego, bierze aktywny udział w działaniach na rzecz  dzieci potrzebujących pomocy,

b) w latach 2001 i 2002 dwukrotnie uczestniczył w sesji UNICEF na rzecz dzieci w Nowym Jorku, gdzie wygłosił swój  referat „Pedagogika opiekuńcza w Polsce na przykładzie ognisk  Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”, trzysta kopii przemówienia w j. angielskim zostało rozprowadzonych wśród uczestników Sesji.

c) w 2010 roku B. Homicki uczestniczył w Sympozjum Naukowym ,,Dzieci Ulicy” na Uniwersytecie Jagiellońskim, podczas którego wygłosił referat na temat pedagogiki Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”,

d) był organizatorem konferencji dla nauczycieli w Warszawie w r. 2011 i w Pilawie w 2013 , gdzie wygłaszał referat na temat pedagogiki ,,Dziadka” Lisieckiego,

e) wygłosił także referat na temat pedagogiki Lisieckiego podczas Kongresu Edukacyjnego w Lublinie, zorganizowanego przez Dorotę Dziamską, edukatora systemu Edukacja przez ruch w Polsce, Dyrektor Pracowni Pedagogicznej im. prof. Ryszarda Więckowskiego w Poznaniu,

f) zorganizował Koło Towarzystwa ,,Przywrócić Dzieciństwo” w Pilawie,

g) od trzech lat opiekuje się społecznie dwoma chłopcami z rodziny alkoholików w Pilawie,

h) napisał książkę „Opowieść o naczelnym Dziecku Ulicy i jego Ferajnie”.  Książka ta z wielkim zainteresowaniem odbierana jest w środowiskach nauczycielskich. Jest promowana przez Dorotę Dziamską na kursach z nauczycielami w całej Polsce,

i) w latach 20009 – 2012 pisał artykuły o ,,Dziadku” w czasopiśmie ,,Polski w praktyce”,

j) poszukuje i ciągle pozyskuje nowych sponsorów dla Towarzystwa, w 2014 roku uzyskał nagrodę główną w Familiadzie dla dzieci z Ogniska na Dudziarskiej w Warszawie i dla dzieci z Ognisk T-twa i ogniska Świder ,

k) popularyzuje pedagogikę Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka” m.in. na spotkaniach w Polskiej Akademii Nauk, w Pałacu Prezydenckim, z nauczycielami języka polskiego ze Stowarzyszenia Nauczycieli Polonistów, ze stowarzyszeniami na rzecz Dzieci Niepełnosprawnych w Garwolinie i w Pilawie-Lipówkach,

l) udziela konsultacji studentom piszącym prace licencjackie i magisterskie na temat pedagogiki Kazimierza Lisieckiego ,,Dziadka”,

Szanowni Państwo, wymieniłam osoby, które poznałam osobiście, a o których mało się mówi oficjalnie w Towarzystwie, w mediach, w pracy z młodzieżą. To oni czynią starania o to, aby pamięć po Kazimierzu Lisieckim wyszła poza mury Towarzystwa, poza Warszawę, poza Polskę. Głoszą  wiedzę o Mistrzu w całej Polsce  i na świecie. A więc wykonują ważne zadania, aby osiągnąć cele statutowe.

Zapewne nie wymieniłam wszystkich. Jestem przekonana, że są też inni wychowankowie ognisk, którzy czynią podobne starania na rzecz dzieci, promuję wiedzę o Kazimierzu Lisieckim – a my nic nie wiemy o tych działaniach.

Dlatego zgłaszam kolejny postulat do Walnego Zebrania, aby uchwałą zobowiązał Zarząd do  docenienia pracy Wychowanków  ognisk i Kazimierza Lisieckiego oraz ich rodzin, którzy w swoich sercach często na pierwszym miejscu mają pamięć o Kazimierzu Lisieckim ,,Dziadku” , a dopiero na drugim  – swoich najbliższych.

Wychowankowie Kazimierza Lisieckiego to fenomen na skalę polską, a nawet światową. Nie słyszałam dotąd, aby jeden Człowiek, Wychowawca z pasją, który kochał swoich wychowanków i dużo od nich wymagał pozostał w ich pamięci na całe życie. Nie można zaprzepaścić ich pasji, radości z promowania pedagogiki Mistrza w każdej ich sytuacji życiowej, w domu, w podróży, w szkole, w ognisku, na uczelniach, w Sejmie, w Pałacu Prezydenckim. I nie oczekujcie, że za każdym razem będą meldować się Zarządowi jak uczniowie i pytać czy mogą opowiadać o Kazimierzu Lisieckim ,,Dziadku”, czy mogą podjąć  działania dla  dobra ogniskowych dzieci i młodzieży.  Przyjmijcie sprawozdania o ich czynach i cieszcie się, że tym ludziom chce się chcieć.

Nie wymieniłam wielu innych wspaniałych byłych ogniskowców, których poznałam przy ogniskach w Świdrze, w Sopotni, podczas festiwalu piosenki i festynów w Świdrze, w Gdańsku, w Rumii, w Puławach i w Warszawie na Starej. Oni wszyscy zasługują na szacunek. O każdym z nich Towarzystwo ma obowiązek pamiętać. Jak powiedział ks. Jan Twardowski, poeta ,,Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą”.

/-/ Maria Gudro-Homicka

Członek Komisji                                                 Rewizyjnej                                                                                                                      Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo”