Nowy prezes honorowy

2

From: Boguslaw Homicki <bhomicki@yahoo.com> To: www dziadeklisiecki <info@dziadellisiecki.org, dziadeklisiecki@poczta.onet.pl,(oraz 80 adresów członków t-twa wg listy)> Sent: Mon, March 28, 2011 8:18:58 PM Subject: Prezes Honorowy

Koleżanki i Koledzy,

jak wiecie, w ostatnią sobotę odbyło się doroczne Walne Zebranie naszego Towarzystwa. Ze względów osobistych zrezygnowałem z funkcji prezesa i członka Zarządu, o czym sygnalizowałem przed WZ na stronie internetowej dziadeklisiecki.org

Z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania moją aktywność przeniosłem do Pilawy, gdzie spotkałem się z ogromnym odbiorem społecznym i zapotrzebowaniem na tego typu działalność w Pilawie, a także, co jest szczególnie ważne, z przychylnością i zainteresowaniem władz miasta a nawet władz powiatowych. Wraz z małżonką powołaliśmy do życia nowe Koło terenowe Towarzystwa – Koło „Pilawa”. W uroczystości powstania tego Koła uczestniczyło 35 osób w tym Burmistrz miasta i gminy Pilawa Pani Albina Łubian oraz Starosta powiatu garwolińskiego Pan Marek Chciałowski. Info o tym zebraniu ukazało się w lokalnej prasie.

Wracając do Walnego Zebrania – z wielkim zaskoczeniem przyjąłem wniosek Kolegi Bronisława Wesołowskiego, Sekretarza Generalnego NOT, o nadanie mi tytułu Honorowego Prezesa Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo”.

Wniosek ten zarówno mnie zaskoczył, jak też wprawił w zakłopotanie. Wątpliwości co do zastrzeżenia tego tytułu dla małżonek aktualnych prezydentów Państwa, rozwiał kol.Wesołowski, informując, że  stowarzyszenie NOT ma trzech honorowych prezesów i podobnie może być u nas. Obecni na sali członkowie Towarzystwa również uznali ten wniosek za zasadny,  i go przegłosowali.

W ten sposób, rezygnując z funkcji prezesa Zarządu Krajowego, zostałem Prezesem Honorowym Towarzystwa. Przyjmuję ten tytuł i zobowiązuję się wobec Was do dalszego, sumiennego i godnego reprezentowania wartości i pedagogiki Kazimierza Lisieckiego „Dziadka” w Polsce i na świecie.

Życzę obecnemu Zarządowi Krajowemu, a w szczególności nowej Prezes – Koleżance Joannie Judzińskiej sukcesów i dobrej współpracy ze wszystkimi, którym leży na sercu dobro celów i ideałów naszego Towarzystwa.

Gorąco proszę i namawiam Was, abyście wspierali poczynania Zarządu, bo ich sukces będzie naszym wspólnym sukcesem.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie

ciągle ten sam    Boguslaw

_________________________________________________________

Bogusław Homicki – Życiorys społecznika

Urodzony 27 czerwca 1941 r. w Warszawie. Do kwietnia 1969 roku mieszkaniec warszawskiej Pragi następnie Praga Płd., obecnie Pilawa. W latach 1953 – 1959 wychowanek ogniska Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy „Praga” przy ul. Środkowej 9. Szczyci się z bycia wychowankiem wielkiego polskiego pedagoga i wychowawcy – Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”, V-go Warszawiaka XX Wieku.

Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Prawa, uzyskany tytuł – magister praw. Następnie kończy Podyplomowe dwuletnie Studium S.G.P.i S. – Wydział Handlu Zagranicznego. Po latach wykształcenie uzupełnione o roczny kurs kwalifikacyjny – pedagogiczny. Znajomość jęz. obcych: angielski, niemiecki, włoski, rosyjski.

W latach 1970. podejmuje pracę społeczną jako wolontariusz pomagający dzieciom w nauce w w/w ognisku „Praga”. 16 grudnia 1976 r. po pogrzebie Kazimierza Lisieckiego „Dziadka” zakłada wraz z grupą kolegów Koło Wychowanków Ognisk T.P.Dz.Ul/P.Z.O.W.

Do 1993 roku pełni funkcję przewodniczącego (kadencje) lub wice-przewodniczącego w/w Koła Wychowanków. 16 grudnia 1993 r. zostaje zarejestrowane i uzyskuje status organizacji pozarządowej Stowarzyszenie o nazwie „Przywrócić Dzieciństwo” Stowarzyszenie Wychowanków i Przyjaciół Ognisk T.P.Dz.Ul., które w roku 2000 zmieniło nazwę na: „Przywrócić Dzieciństwo” Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Ulicy im. Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”. Towarzystwo ma status organizacji pożytku publicznego. Przez pierwsze dwie kadencje (8 lat) B.Homicki pełnił funkcję Prezesa Towarzystwa.

W 2002 r. z uwagi na wyjazd do USA rezygnuje z funkcji prezesa zostając Pełnomocnikiem T-twa ds. zagranicznych, a także wiceprezesem Zarządu. W marcu 2010 roku ponownie zostaje wybrany na stanowisko prezesa.

Jako uwieńczenie jego 40-letniego życiorysu społecznikowskiego można uznać książkę jego autorstwa pt. „Kazimierz Lisiecki „Dziadek” – Opowieść o Naczelnym Dziecku Ulicy i jego ferajnie”. Dochód z książki w całości został poświęcony na działalność Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo” i pomoc dzieciom.

W czasie wyjazdów i pobytów zagranicznych nawiązał, owocujące do dziś, szerokie kontakty z Polonią zagraniczną w USA i w Wlk. Brytanii. M.inn. założył w Anglii Koło Przyjaciół Ognisk „Dziadka Lisieckiego (FLHiP), którego prezesem jest Księżna Renata Sapieżyna. Ma dobre relacje z Kongresem Polonii Amerykańskiej na Stan Illinois i w San Francisco. W polonijnej prasie USA, Kanady, Wlk. Brytanii i Australii umieszczał artykuły o działalności Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo” i o problematyce opiekuńczo-wychowawczej w Polsce. Dwukrotnie (w 2001 i 2002 r.) wygłosił na sesjach UNICEF w Nowym Jorku referat pt. „Problematyka opiekuńczo-wychowawcza w Polsce na przykładzie pedagogiki Kazimierza Lisieckiego „Dziadka”.

12 marca 2011 r. wraz z małżonką Marią zorganizował konferencję edukacyjną dla nauczycieli szkół bielańskich w Warszawie. Podobna konferencja tym razem dla przedstawicieli szkół woj. mazowieckiego została zorganizowana we wrześniu 2011 w Pilawie. W tej konferencji uczestniczyło 275 osób!!!

W marcu 2011 r. na Walnym Zebraniu członków T-twa „Przywrócić Dzieciństwo” ze względów zdrowotnych rezygnuje z funkcji prezesa i otrzymuje, za swoje dokonania społeczne dla Towarzystwa i ognisk „Dziadka” Lisieckiego, tytuł Prezesa Honorowego Towarzystwa. Został dwukrotnie odznaczony przez kolejnych prezesów Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Leszka Gomółkę i Wiesława Kołaka odznaką – „Przyjaciel Dziecka”.

Jest nadal aktywnym członkiem Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo” i Towarzystwa Przyjaciół Pragi. W miejscu swojego obecnego zamieszkania w Pilawie kontynuuje swoją działalność na rzecz dzieci z rodzin ubogich. W roku 2010 założył w Pilawie Koło Terenowe Towarzystwa „Przywrócić Dzieciństwo” i jako wolontariusz udziela nieodpłatnych korepetycji dzieciom z w/w rodzin. Nadal też promuje pedagogikę Kazimierza Lisieckiego w środowiskach pedagogicznych i nauczycielskich w Polsce organizując konferencje tematyczne i umieszczając publikacje w prasie.

W roku 2012 wraz ze swoją małżonką podjął się bezpośredniej opieki nad dwojgiem chłopców w wieku 8 i 10 lat na czas dwumiesięcznego leczenia odwykowego matki chłopców przebywającej w szpitalu psychiatrycznym w Pruszkowie. W tym czasie dzieci przebywały w domu małżeństwa Homickich, którzy udzielili im całkowitego utrzymania i opieki. Obecnie chłopcy opuszczeni przez swoich rodziców, są pod opieką babci. Jednakże dalsza opieka, pomoc finansowa i wychowawcza nad chłopcami jest potrzebna i przez małżeństwo Homickich nadal prowadzona. Do tej pomocy włączyło się kilku kolegów, m.in. Jan Rek i Tadeusz Krzosek.

W latach 2008-2013 był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Pragi i wiceprezesem zarządu. Udziela się na rzecz społeczności lokalnej a w szczególności na rzecz dzieci z rodzin niewydolnych społecznie. Za działalność społeczną dla Warszawy został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi i medalem Stefana Starzyńskiego.

Kazimierza Lisieckiego i jego pedagogikę promuję w różny sposób. Jesienią 2016 roku wychodzi drukiem jego druga książka  – „”Ciekawe” życie w PRL-lu i … co dalej?”. Przy opisie codziennego życia w czasach minionego ustroju socjalistycznego przypomina także swoje dziecięce lata spędzone w ogniskach „Dziadka” Lisieckiego na Pradze i w Świdrze. Oto fragment recenzji tej książki opublikowanej przez Centralną Bibliotekę woj. mazowieckiego: „B.Homicki niezwykle ciepło wspomina swój drugi dom, jakim stało się dla niego prowadzone przez Kazimierza Lisieckiego, legendarnego „Dziadka”, ognisko Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy przy ul. Środkowej 9. To właśnie ten obdarzony niezwykłą charyzmą wychowawca i wpojone przezeń zasady moralne, a także patriotyczne, wbrew atmosferze czasów, wychowanie, jakie tam odebrał, ostatecznie ukształtowało autora i rozbudziło w nim ambicje”.

W marcu 2017 minęło 44 lata pracy społecznej podejmowanej przez B.Homickiego na rzecz dzieci z rodzin pozostających w ubóstwie i zagrożonych sieroctwem społecznym.